Witam Aniołki!
Żeby zacząć sam temat „Depresji młodzieńczej” trzeba
wiedzieć czym mniej więcej jest sama depresja oraz pamiętać, że to jedna z
chorób śmiertelnych. Depresja to zaburzenie emocjonalne, które charakteryzuje
się utratą energii psychicznej, drażliwością, stanem smutku, apatii i
przygnębienia oraz utratą przyjemności z dotychczasowej aktywności życiowej.
Depresja młodzieńcza jest związana z charakterystycznymi dla
okresu pokwitania zmianami fizjologicznymi, rozwojem, podejmowaniem nowych ról
społecznych i przemianie relacji rodzinnych.
Rozpowszechnienie depresji wśród młodzieży nie jest
dokładnie znane. Szacuje się, że 10-15% młodzieży cierpi na to zaburzenie.
Przyczyny:
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia objawów depresyjnych
u dzieci i młodzieży, których rodzice chorowali na depresję. Przyczyny
psychogenne to przyczyny tkwiące w otoczeniu społecznym dzieci i młodzieży,
mogące prowadzić do wystąpienia zaburzeń emocjonalnych. Związane są one z
problematyką dojrzewania, zarówno w jej obszarze biologicznym jak i
psychologicznym.
Objawy:
Objawy depresji u dzieci i młodzieży mają dużo wspólnych
cech z objawami depresji u dorosłych. Często jednak obraz kliniczny maskują
wybuchy złości, zmęczenie, znudzenie, ucieczki z domu, wagary, samookaleczanie
się. Zwykle objawom depresji towarzyszą trudności szkolne, zrywanie kontaktów z
rówieśnikami, pogorszenie się relacji z najbliższymi, zamknięcie się w sobie. Depresja
może wyrażać się również różnego rodzaju bólami, zaburzeniami łaknienia (brak
apetytu, bulimia, anoreksja), zaburzeniami snu (bezsenność, nadmierna senność),
moczeniem nocnym, brakiem dbałości o wygląd, prowokującym ubiorem. Objawy,
które narastają wymagają szczególnej uwagi, gdyż mogą doprowadzić do próby
samobójczej.
Depresja okresu młodzieńczego może przyjmować jedną z czterech postaci:
*postać apatyczno – abuliczna charakteryzuje się
zaniedbaniami wyglądu zewnętrznego, unikaniem kontaktu społecznego, izolacją
oraz brakiem jakiejkolwiek celowej aktywności.
postać rezygnacyjna przejawia się poczuciem pustki
egzystencjalnej, brakiem sensu życia, zainteresowań, chęcią zakończenia
cierpienia i próbami samobójczymi.
*postać buntownicza przejawia się nadmiarem energii w formie
wybuchów złości, kłótliwością, ostentacyjnego lub biernego sprzeciwiania się
ustalonym normom społecznym w domu i w szkole.
*postać labilna jest
najtrudniejszym do rozpoznania rodzajem depresji, ponieważ przejawia się częstą
w okresie dorastania zmiennością emocjonalną, z okresami buntu, kończącymi się
nasilonym poczuciem winy i żalu.
***
Depresja wcale nie jest cięciem
się lub brakiem sensu życia. Wielu młodych ludzi lub nawet dorosłych właśnie
tak to odbiera, ale tak nie jest. Nie koniecznie osoby, które na nią cierpią to
okazują. Uśmiechają się i ukrywają swoje cierpienie. Właśnie wśród was może być
taka osoba, ale nie dziejcie sobie z tego sprawy. Rozejrzyjcie się wśród
kolegów koleżanek. Czy za tymi idealnymi uśmiechami, klasowym cwaniakiem czy
tymi najbardziej lubianymi nie może kryć się coś innego? Nie macie pojęcie, kto
codziennie bierze leki lub raz w tygodniu chodzi do psychologa. Każdy potrafi nałożyć
na siebie własną maskę. Naprawdę uważaj na to co mówisz lub robisz wśród znajomych. Najmniejszy gest lub słowo może ich wewnętrznie zranić, ale nie okażą tego twoim oczom.
Dzisiejszy temat notki nie wziął się znikąd. Powyższy tekst jest moim wypracowaniem do szkoły i postanowiłam, że chcę się tym podzielić z innymi. Może nie tylko to jest powodem. Spojrzałam na wielu moich przyjaciół cierpiących na depresje, koleżanek po próbach samobójczych. Na znajomych, którzy uciekają w autoagresję, narkotyki lub alkohol. Przeraża mnie to co widzę dookoła, tyle bólu i cierpienia. Te niewidzące oczy i pusty uśmiech. Czuję w serduszku taki cholerny ból patrząc na bliskie mi osoby, tak młode, a tak wykończone życiem. A wy macie takich przyjaciół, znajomych? Miłego dnia aniołki!
~Zaszyta~
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz